zondag 29 december 2013

Charles Dickens (deel 2)





DICKENSLAND..HET VERVOLG





Op mijn vorige post kreeg ik meerdere keren dezelfde vraag, " of het niet enorm druk was".
Het antwoord luidt ja, maar toch ook zeker de moeite waard.
Ik kan alleen maar aanraden om er op tijd te zijn, het liefst voor aanvangstijd zodat je niet te lang in de wachtrij komt te staan. Tijdens het wachten word je enorm vermaakt, dat maakt het dat er een gezellige sfeer hangt en het wachten minder lang zal duren. Gelukkig viel onze wachttijd enorm mee ca. 3 kwartier, later hoorden we dat er mensen twee tot drie uur in de rij hebben gestaan of zelfs niet eens binnen zijn gekomen.

Het was wel enorm lastig foto's te maken in zo'n drukte. De figuranten lopen aan je voorbij waardoor het steeds moment opnames zijn. Helaas zijn mensen tegenwoordig erg brutaal, ze gaan gewoon voor je staan al zien ze dat je een poging doet om een foto te maken, daar heb ik me af en toe wel aan geërgerd, een enkeling geeft je nog de ruimte. 

Maar het heeft zeker de pret niet mogen drukken!!
Vandaag een impressie tussen arm en rijk.







Hoogstwaarschijnlijk zal dit de laatste post van dit jaar zijn, de deksel van 2013 kan bijna worden afgesloten.





Ik wens jullie een heel fijn uiteinde..bewaar alleen de mooiste herinneringen en spring met frisse moed het nieuwe jaar tegemoet!


Heel erg bedankt voor het mee mogen genieten van jullie mooie inspirerende blogs en de hartverwarmende reacties die ik op mijn posten mocht ontvangen. Het voelt altijd weer fijn om in blogwereld rond te bewegen.



woensdag 25 december 2013

Lieve allemaal,

 Ik ben er niet meer aan toegekomen om een uitgebreide post te maken. Het gezinnetje is vrij en we gaan er samen lekker van genieten. 

Maar voor ik dat ga doen, wens ik jullie allen hele sfeervolle dagen! 
Volgende week kom ik nog even terug om het blogjaar met jullie af te sluiten.






Veel liefs en een warme Kerstgroet!

X-X-X

dinsdag 17 december 2013

Charles Dickens ( deel 1)






Het land van Dickens

Ik neem jullie mee terug in de tijd van Charles Dickens
Een jaarlijks terugkerend festijn in Deventer, waar 950 figuren uit het wereldberoemde boek tot leven komen.

Schoorsteenvegers, krantenverkopers, deftige notabelen, zwervers bedelen om geld. Kooplui bieden hun waar aan en in de achterstraatjes halen armoedige kinderen kattenkwaad uit.
Christmas Carol singers gaan van deur tot deur, de politieagent, schaapherder en nog zovelen meer.
De 19e eeuwse Engelse stad van Charles Dickens herleeft in volle glorie in het historische Bergkwartier. De geuren van punch, gepofte kastanjes, duizenden kleine lichtjes, huizenhoge kerstbomen en de prachtige gerestaureerde panden vormen het decor.

Een prachtige belevenis.

Kom ik neem jullie mee...

















Tot zover deel 1. 

Graag neem ik jullie later mee in het vervolg, want aan beeldmateriaal ontbreekt het niet.
Ik heb me er wel vermaakt!


Lieve groetjes, Helena


woensdag 11 december 2013








  ~     ~ * *     *     *   *~*      *        * * ~   
It's the Most Wonderful Time of the Year











Wat weer een heerlijke sfeervolle tijd!

Ik moest me er even toe zetten na een paar gespannen weken maar nu het eenmaal weer aangekleed is geeft het ook weer een hoog sfeergehalte. Een sfeer om in te ontspannen en in te genieten van elkaar. Onze nieuwe huisvriend vind het ook allemaal erg interessant! Balletje is tik is een leuk spelletje, helemaal tijdens het ren en vlieg uurtje. Heb heel even tijdens het optuigen overwogen de boel weer op te ruimen. Maar gelukkig, tot nu toe hangt hij nog niet boven in de boom.

Tijdens het surfen op het net kwam ik de witte rieten paspop tegen. Met de versierde kersttak ben ik dit jaar wel even klaar, de tak hangt er enkel met een stuk groen. Gezien de kerstboom op de scheiding van de keuken en kamer staat moest ik wat anders verzinnen om de sfeer in de keuken te verhogen voor diegenen met de rug naar de kerstboom zitten;-)

De rok heb ik gemaakt van Pine takken.
Als afwerking heb ik een ceintuur van bont gemaakt.

Het is een mooi in het oog springend decoratiestuk geworden. Aangevuld met kaarslicht heeft ons huis verder niet veel meer nodig, het thema is dit jaar..
 SIMPLE CHIC 






Life is short live your dream and share your passion


In deze donkere dagen voor kerst wens ik iedereen een hele gezellige tijd....
***




woensdag 6 november 2013

Herfstkleuren





De herfst is inmiddels in volle gang maar ik wil nog even met jullie terugblikken 
 naar de mooie dagen van september en oktober, waarmee we zo lang zijn verwend. Ik heb ze maar even samengevat gezien ik nog niet eerder de tijd heb gehad om te posten.

Wandel je mee?











 Ik heb altijd een beetje moeite met het overschakelen van zomer naar herfst. Toch is het een prachtig seizoen. Het weer was fantastisch! Zoals ik van het voorjaar kan genieten, geniet ik dit jaar ook van het najaar. Ik kan me daarom ook nog helemaal niet voorstellen dat volgende week de intocht van Sinterklaas is. Voor we het weten staat de kerstboom in huis en is het jaar alweer voorbij! Al vraag ik mij af of er dit jaar een boom in huis kan komen "wellicht met roodharige versiering" want inmiddels heeft zich een zeer ondernemend viervoetertje zijn intrek bij ons gedaan.








          Ondertussen is het hout gesprokkeld en laten we ons meeslepen in de sfeer die bij deze tijd hoort.
Nee, nog geen kerst maar warmte en kaarslicht, nu we moeten wennen aan de sombere dagen die ook bij de herfst horen. Gehuld in breisels en plaids heeft het zijn charme.  



Warme groetjes en hopelijk  tot gauw 
Xxx



vrijdag 4 oktober 2013





Bagheera krijgt er een speelkameraadje bij..

Bagheera is inmiddels alweer 2,5  jaar alleen sinds Minousch er niet meer is. Aan liefde komen we niet te kort van deze schat, toch leek ons de tijd rijp om er een speelkameraadje voor hem bij te nemen. En zeg nu zelf, als je al die kittens op het internet bekijkt dan ben je snel verliefd, het liefst wil je ze allemaal. Oh, ze zijn ook allemaal zo leuk! 

Mijn voorkeur ging al langere tijd uit naar een rode kater
Als klein meisje van vier is mijn liefde voor rode katten al ontstaan. Tijdens het spelen met vriendinnetjes was er altijd een rode kat in mijn buurt, hij zag er een beetje verwaarloosd uit.  Ik sleepte hem keer op keer op mijn arm mee naar huis en vroeg dan aan mijn moeder of ik hem mocht houden. Mijn moeder legde uit dat hij waarschijnlijk al een huisje had en ik hem niet zomaar kon houden, ik mocht hem wel een beetje melk geven. De rode kater bleef maar achter mij aanlopen en kwam op een gegeven moment gewoon voor de deur staan alsof hij bij ons woonde. Via de overbuurvrouw kwam mijn moeder erachter waar de rode kater vandaan kwam. Hij werd inderdaad verwaarloosd, hij werd niet geaccepteerd door de honden die in dat huis aanwezig waren. De mensen waar hij van was vonden het  prima dat hij bij ons kwam wonen. Ik was stapel op hem, hij liep mee naar school, sliep bij mij en ging zelfs mee naar school voor een spreekbeurt. Op mijn twaalfde verjaardag kwam ik tussen de middag thuis van school en bleek dat iemand hem had vergiftigd, hij had een blauwe en tong en kroop al weg (een teken dat ze aanvoelen dat ze het niet gaan redden), wat was ik stuk van verdriet. Toen ik later die middag weer uit school kwam was hij er niet meer, wat heb ik die verjaardag als naar ervaren. We hadden thuis nog een poes,  drie maanden later wierp zij haar eerste nestje. Ik kan me nog goed herinneren hoe spannend ik het vond, de eerste kitten werd s' avonds laat geboren. In alle vroegte ben ik naar beneden geslopen, én wat ik daar aantrof....precies in het midden van de vier zwarte/witte poesjes lag een rood poesje, ik had mijn rode Pippie terug! Ik stond te dansen van blijdschap aan het bed van mijn ouders. Van deze rode kater hebben we nog lang mogen genieten, zelfs onze kinderen hebben hem nog gekend, het was een geweldige lief knuffelbeest.

Nu gaan we op herhaling met een Maine Coon.

Mag ik jullie voorstellen
Gino Rosso



Is het geen  snoepie?

Hierboven was Gino 10 weken,  dit was tevens ook de laatste keer dat we hem gezien en geknuffeld hebben. Hij zal inmiddels  alweer gegroeid zijn, op deze foto is hij al 1600 gram en hij zal rond de 2000 gram wegen als hij bij ons komt wonen. In totaal zijn zijn drie keer geweest om te  knuffelen, het liefst zou ik vaker zijn  gegaan alleen moeten we er wel 200 kilometer voor rijden, daar moet je toch steeds een dag voor uittrekken. Vanaf week 4 mochten we voor het eerst kennis maken met Gino, dit om stress van de moederpoes tegen te gaan. De optie die we vanaf dag 5 al op hem hadden is meteen over gezet in koop...smoorverliefd natuurlijk!! Gelukkig ontbreekt het ons niet aan foto's,  daar heeft de eigenaresse van de Cattery wel voor gezorgd, we hebben inmiddels een hele kitten-album vol. Erg fijn dat we op afstand zoveel mee hebben gekregen hoe hij zich per week (soms per dag) ontwikkelde, echt super! Volgende week word hij 13 weken en mag hij het nestje verlaten. Het lange wachten heeft ons geduld echt op de proef gesteld! Gelukkig kunnen we de dagen nu aftellen en mogen we hem bijna verwelkomen.

Gino 4 weken, de eerste kennismaking.



Mijn verassing  waar ik in een vorige post over schreef is hiermee bekend gemaakt




Fijn weekend allemaal!





woensdag 14 augustus 2013

Venetië van het Noorden







Venetië van het Noorden





Ik denk de warmste dag van de zomer...of er moeten er nog meer komen ;-) 
Gezien de hitte die beloofd werd besloten we een dagje op het water te gaan, thuis zouden we het toch niet uit houden. Al vroeg werd de rieten mand ingepakt met broodjes, zonnebrandcremé en voldoende drinkwater. Nog even een kop kop koffie op het terras en dan stappen we in de fluisterboot. Langs droomhuizen komen we terecht in een prachtig natuurgebied.We hadden gekozen voor een route van 14 kilometer en zouden  daarmee 4 uur onderweg zijn. We waren al veel vaker in Giethoorn geweest maar nog nooit  hadden we zo'n uitgebreide route gevaren. Ondanks de hitte stond er  gelukkig een fijn briesje én we bevonden ons midden in natuurschoon, wat een heerlijke dag...dit noem ik genieten!





We varen door het natuurgebied de Wieden, de Weerribben en de Bramen over de grote plas van Giethoorn langs rietkragen en begroeide sloten. Waar de koeien in de sloot staan, de lelie's rijkelijk bloeien. De kuifeend je al een speer voorbij zwemt, kopje onder duikt en vervolgens aan de andere kant van de boot weer boven komt. Ganzen, eenden, zwanen.... libellen, het is er allemaal zo puur, prachtig!










Het laatste stuk varen we door Oud Giethoorn. De pittoreske boerderijen,  de prachtige tuinen en de bruggetjes zijn het gezichtsbeeld van Giethoorn ik zou zo mijn biezen willen pakken, wat is het hier schitterend!  Er valt zoveel met de camera te spotten in deze omgeving.












En zo kwam er een eind aan onze vaartocht in het karakteristieke Giethoorn.
Als afsluiting duiken we nog even in de schaduw op het terras en genieten we nog even na met een koel glas bier en een rosé...of dat laatste nu zo verstandig was met het warme weer!!! ;-)
Het was meer als de moeite waard, wat is Nederland mooi!




Over het vakantieweer hadden we niet te klagen in ons eigen landje, drie weken zonovergoten!

Helaas loopt de zomervakantie alweer op z'n einde.
De oudste gaat nog een weekje naar Kreta en dan kan het normale leven ook voor de jongens  weer beginnen.

We rekenen in ieder geval nog op een hele lange nazomer, zodat we met z'n allen nog lekker lang na kunnen genieten.